niedziela, 24 czerwca 2012

Mądra Szafa mówi... (2)

"Jeśli kobieta zaczyna grzebać w jedzeniu, źle to o niej świadczy. Może to bowiem świadczyć, że chodzi jej o coś innego niż o jedzenie."

Leif GW Persson
Między tęsknotą lata a chłodem zimy

poniedziałek, 18 czerwca 2012

Fenomen spalonego!


Europejski sen piłkarski niestety się zakończył. Może nie do końca, bo przecież Mistrzostwa trwają dalej. Cała piłkarska Polska przeżyła przeraźliwe rozczarowanie, ale wydaje mi się, że tak w głębi duszy wszyscy byli na to przygotowani. Chciałoby się teraz powiedzieć, że graliśmy ja nigdy, a wyszło jak zawsze… Ale tym razem jak zawsze zdecydowanie nie było.
            Dlaczego? Ano przede wszystkim dlatego, że to Euro było (racja, jest!) u nas i mieliśmy 12 zawodnika na boisku, a przecież cały świat dobrze wie, że polscy kibice są najlepsi na świecie. Dumni po zwycięstwie, wierni po porażce. Znikąd się to nie wzięło. Poza tym zagraliśmy kawałek naprawdę dobrej piłki i choć porównywanie tej reprezentacji do zespołu Kazimierza Górskiego (co stale robią media) wydaje mi się delikatną przesadą, to wydaje mi się, że polska reprezentacja faktycznie dawno nie grała tak dobrze. Dość powiedzieć, że po raz pierwszy od dawien dawna wszystko zależało do końca od nas, a nie od rywali i skomplikowanych obliczeń matematycznych, że jeśli oni przegrają 2:0 a my potem wygramy 15:2 to mamy szansę awansować, ale i tak tylko iluzoryczną, bo ci drudzy muszą wygrać przynajmniej 3:0, a że są 50 drużyną w rankingu, a grają z 2 to może im być trudno… Nie. Nareszcie tego nie było. Co by nie powiedzieć nasi zrobili wszystko, co było w ich mocy, a momentami nawet przysłowiowo „gryźli murawę”. Wyszło jak wyszło, ale myślę, że można być zadowolonym.
            Przychodzi mi jednak do głowy jeszcze jedno, zupełnie inne pytanie: Fenomen spalonego. Skąd on się wziął i jak to jest, że dalej działa?
            Piłka nożna jest naszym sportem narodowym. To jest coś, czego od wielu lat nie potrafię zrozumieć. Jest tyle różnych dyscyplin, w których odnosimy sukcesy, ale to wcale nie one są na pierwszym planie. Dlaczego spotem narodowym nie jest siatkówka? Dlaczego nie piłka ręczna? Obawiam się, że odpowiedź jest bardziej niż prosta, ale trudno komukolwiek to przyznać. Piłka nożna to, nie oszukujmy się, gra dość prymitywna, oparta na schematach. Jestem świadoma, że zaraz znajdzie się paru obrońców tej dyscypliny, ale popatrzmy obiektywnie. Lubimy ją oglądać, bo jest prosta, nie trzeba się w nic zagłębiać. Po prostu 22 facetów biega w tę i we w tę po boisku przez 90 minut starając się trafić bramkę. Co w tym skomplikowanego… Jednak, mimo to fenomen spalonego istnieje. Cały świat z pełną fascynacją ogląda mecze piłkarskie. Czy to oznacza, że ludzie są prości i potrzebują czegoś, co pozwoli im nie myśleć? Czegoś prymitywnego..? Czy to jest właśnie to, za co kochamy piłkę nożną…?
            Ale wracając do tematu Euro 2012. Sport po raz kolejny okazał się być piękny w swojej nieprzewidywalności. Miała awansować Polska z Rosją, a tymczasem (o ironio) awansowała Grecja z Czechami. Cóż więc nam pozostało? Znaleźć inną drużynę, której będziemy kibicować z podobną pasją jak kibicowaliśmy Polsce? To chyba najlepsze rozwiązanie. Bo mimo braku Polaków w dalszych rozgrywkach to Euro niewątpliwie dostarczy nam jeszcze wiele emocji.
           

poniedziałek, 11 czerwca 2012